با دلم ...

ناله از درد مکن

که همین درد خوشایند تو را

می کشاند به سحرگاه وصال

می رساند به پرستیدن درد

از تو میخواهم باورش را بپذیری و بسپاری به خدا

به امانتداری باد

که رساند به بهاری ابدی

و اندر این شوق به غایت، سالها

در رگ و جان تو جاری گردد.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۶ساعت 16:19 توسط AM |